14.7.20

രോഗവ്യാപനകാലത്തെ മാധ്യമ ധർമ്മം


500കളിലെവിടെയും തൊടാതെ 400 കളിൽ നിന്ന് 600 ലേക്ക് നിലംതൊടാതെ ട്രപ്പീസ് ചാട്ടം നടത്തി മുന്നേറുന്ന കോവിഡ് വ്യാപനം ആശങ്കയുണർത്തുന്നുവെങ്കിലും മാധ്യമങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ വേട്ടക്കാരും സ്വപ്നാടനത്തിലാണ്; മുഖ്യമന്ത്രിയോടുള്ള ചോദ്യങ്ങളിൽ പോലും അത് മാത്രമേ വ്യക്തമാകാവൂ എന്നാർക്കൊക്കെയോ നിർബന്ധമുള്ളത് പോലെ.

ജനം സ്വയം സൂക്ഷിക്കാൻ പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ വ്യാപനത്തോത് ഇനിയും ജാതിമത വർഗ്ഗ രാഷ്ട്രീയ ഭേദമില്ലാതെ കുതിച്ചുയരും, അപ്പോഴും ഉറവിടമറിയാ സമ്പർക്ക രോഗികളുടെ എണ്ണത്തെക്കാൾ മാധ്യമ വേവലാതി ഐ.എ എസ്സു കാരന്റെ കിടപ്പറയ്ക്ക് ചുറ്റും കിടന്ന് കറങ്ങും.  

ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരും മറ്റ് സേവനപ്രവർത്തകരും മനുഷ്യരാണ്, അവർക്ക് രോഗബാധയേറ്റാലും, നിരന്തര ജോലിയിലെ മടുപ്പുമൊക്കെ ബാധിച്ചാലും നമുക്ക് മതിയായ ചികിത്സ നിരസിക്കപ്പെട്ടാലും പത്ര ധർമ്മം സർക്കാരിന്റെ  ഏതെങ്കികും വീഴ്ചയോ, അനാസ്ഥയോ അനാവരണം ചെയ്യുന്ന ആദ്യ സംഘമായി വാർത്തായിടങ്ങളിൽ ഞെളിഞ്ഞിരിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ മാത്രമാകും 

പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചാർത്തിയ നുണകഥകൾ പലതും 'ട്യൂണ മൽസ്യങ്ങൾ' പോലെ പിടഞ്ഞിറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെങ്കിലും പണ്ടേ പോലെ ഫലിക്കുന്നില്ല; അവയെ മിനുട്ടുകൾക്കൊണ്ടു പൊളിക്കുന്ന ഈ സാമൂഹ്യമാധ്യമ കാലത്തും പക്ഷേ പ്രിയം അത്തരം ഒളിഞ്ഞുനോട്ട വാർത്തകൾക്ക് മാത്രമാണ് താനും. തൊട്ടയൽപക്കത്തേക്ക് രോഗവ്യാപനം ഉണ്ടാവുമ്പോഴേക്കെങ്കിലും ഈ ഒളിസേവ ചർച്ചകളിൽ നിന്നൊന്നുണരാനുള്ള ശേഷി ഉണ്ടായാൽ മതിയായിരുന്നു..!

ആദ്യ കണ്മണികൾ..!

പത്ത് വർഷത്തെ നൈജീരിയവാസം കഴിഞ്ഞ് 2016ൽ തിരികെ പോരുന്നതിന് മുൻപെപ്പോഴോ, അവിടെ പ്രിയങ്കരമായിരുന്ന അവൊക്കാഡോയുടെ രണ്ട് മൂന്ന് വിത്തുകൾ കൊണ്ടു വന്നിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥയിൽ കാര്യമായ ഫലം കിട്ടില്ലന്ന മുൻവിധിയോടെ ആണെങ്കിലും, ചില സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുകളിലെ പഴക്കൂടകളിൽ അത്യാവശ്യം വി.ഐ.പി പരിഗണനയിൽ വിലസി ഇരിക്കുന്ന ഇവന്റെ വിലനിലവാരം കൂടി മനസ്സിലിട്ടു പെരുപ്പിച്ചതിനാലാവണം, 
വാമഭാഗത്തിന്റെ കാര്യമായ പരിശ്രമത്തിൽ അതിലൊരെണ്ണം മുളച്ചു, കിളിർത്തു, ചെടിയായി.

പിന്നെ കാര്യമായ ശ്രദ്ധയോ, വളപ്രയോഗമോ ഒന്നും കൂടാതെ തന്നെ, വളരെ സാവധാനം അത് വളർന്നു വളർന്നൊരു മരമായി; ഏതാണ്ട് നാലര വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം നിറയെ പൂവിട്ടു. ആദ്യ പൂവിടൽ ആയത് കൊണ്ടോ, അതോ ആ നേരത്തെ, കാലം തെറ്റിയെത്തിയ മഴയോ, അതോ കടുപ്പം കാട്ടിയ വെയിലോ, പൂക്കളിൽ ഭൂരിഭാഗവും കൊഴിഞ്ഞു പോയി; അതിജീവിച്ചവ ചെറു കായ് പരുവത്തിലും മറ്റും അറ്റ് വീണു. പിന്നെയും ശേഷിച്ചത്, ഒന്നെയൊന്ന്, എന്നും രാവിലെയും പറ്റുമെങ്കിൽ വൈകിട്ടും തൽസ്ഥിതി പരിശോധിച്ചില്ലെങ്കിൽ മനസ്സിനൊരു സമാധാനം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ മാസം നാലഞ്ച് കഴിയുന്നു. ഏകദേശം മൂപ്പത്തിയെന്ന ബോധ്യത്തിൽ ഇന്ന് വിളവെടുത്തു, ആറ്റുനോറ്റ് കിട്ടിയ ആദ്യത്തെ കണ്മണിയെ പോലെ പ്രിയങ്കരമായ ഒന്ന്..!

ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ കണ്മണിയുടെ, പ്രിയ പുത്രൻ Adhil Alif Meeran ന്റെ പിറന്നാളും, ഇരട്ടി മധുരം..!

10.7.20

ഭീതിയുണർത്തുന്ന സമരാഭാസം - ഭാഗം 2


തലസ്ഥാനനഗരിയിലും  പരിസരങ്ങളിലും രോഗവ്യാപനവും ഒപ്പം യാതൊരു മുന്കരുതലുമില്ലാത്ത, ഉത്തരവാദിത്തരഹിത  സമരകൂട്ടവും ഒരേപോലെ മത്സരിച്ചു തുടരുമ്പോൾ ഇന്നലത്തേതിന്റെ തുടർച്ച പോലെ എഴുതാനാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്; പിന്നെ കരുതി എന്തിന്, ആരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കാൻ ?

പത്രമാധ്യമങ്ങൾ കൊറോണയെല്ലാം മൂലയിലൊതുക്കി സുവർണ്ണാവസര  തുടർകഥകളിലും സ്വപ്നചിറകിലേറിയ ചിത്രകഥകളിലും അജണ്ടകളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ രാഷ്ട്രീയ വിപണി സാധ്യത കണ്ടെത്തുന്ന കാലത്ത് ഏത് രാഷ്ട്രീയ മോഹിയാണ് ശരിയായി മാസ്ക് ധരിക്കാനും കൂട്ടംകൂടലുകൾ ഒഴിവാക്കാനും ശ്രമിക്കുക; തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയം,  അതിനും മുകളിൽ ഒരു കൊറോണയും പറക്കില്ല. ഇനിയെങ്ങാനും ഇതിനിടയ്ക്ക്  സമൂഹവ്യാപനമോ മരണ സംഖ്യാ വർദ്ധനവോ  ഉണ്ടായാൽ അതും ബോണസ് ആയി കരുതുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാപ്പരത്തം..!

ഇതോടൊപ്പം ചേർത്തിരിക്കുന്നത് ഇന്നത്തെ പത്രത്തിൽ വന്ന ചില ചിത്രങ്ങളാണ് ; തലസ്ഥാനത്തെ എത്രയും പെട്ടന്ന് സമൂഹവ്യാപന ഗ്രേഡിലേക്ക് എത്തിക്കുവാനുള്ള കൂട്ടപ്രാർത്ഥന, കുരുതി, പൊങ്കാല, നേർച്ച, ആചാര സംരക്ഷണം എന്നിങ്ങനെ ഏത് തലക്കെട്ടും നിങ്ങൾക്കീ ചിത്രങ്ങളിൽ ചേർത്ത് വായിക്കാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ ഉറപ്പിക്കാം , നിങ്ങൾക്ക് സ്വബോധം നഷ്ടമായിട്ടില്ല ; ഇനിയും സമയം വൈകിയിട്ടില്ല സുഹൃത്തേ , രോഗവ്യാപനത്തിനെതിരെ സ്വയം ജാഗ്രത പുലർത്തുക., മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക..!

(ചിത്രങ്ങൾക്കും വാർത്ത തലക്കെട്ടിനും കടപ്പാട്:  മലയാള മനോരമ  ഇ-പേപ്പർ  തിരുവനന്തപുരം എഡിഷൻ 10.07.2020)